به گزارش جهت پرس؛ وحید عزیزی پژوهشگر و کارشناس اقتصادی: در رسانه ها از یکی از مسئولان نقل شده: «کسی که می‌جنگد باید سختی‌اش را بپذیرد. کسی که شعار می‌دهد باید پای شعارش بایستد. هم یار طلب کنی و هم سر خواهی، خواهی ولی میسر نشود!» سوال مطرح از این مسئول گرامی این است که اگر یک فرد عادی جامعه، با دادن یک شعار در حمایت از دفاع مقدس کشور، امکان مطالبه ی جلوگیری از افزایش قیمت ها را از دست می دهد، چگونه است که برخی مسئولان که با تصمیمات خود، عامل ایجاد چنین جهشی در قیمت ها هستند، نباید مسئولیت پذیر باشند و هر مشکلی را از ناحیه تحریم یا جنگ یا عدم صرفه جویی مردم، عنوان کنند؟

آیا اینکه برخی مسئولان، برخلاف محاسبات برخی کارشناسان و حتی برداشت افراد عادی جامعه، اعلام می کردند با «اصلاحات ارزی» در سال گذشته، رانت از بین می رود و صدها همت درآمد نصیب دولت می شود و حالا محقق نشده، علت، شعار مردم بوده است؟ آیا ادعای برخی مقامات که با آن اصلاحات، قیمت کالاهای اساسی وارداتی کمتر از قیمت قبل خواهد بود اما در حال حاضر چند برابر شده، ناشی از این است که مردم حاضر نیستند سختی جنگ را بپذیرند؟

آیا افزایش چندبرابری قیمت نهاده ها و با این حال عدم تامین سرمایه در گردش مورد نیاز مرغداران برای جوجه ریزی و تولید تخم مرغ و جهش قابل پیش بینی قیمت این کالا، کوچکترین ارتباطی با جنگ داشته است؟ آیا اگر کسی در مورد عدم افزایش مبلغ کالابرگ تخصیصی به مردم در عین افزایش قیمت ارز و کالاهای اساسی که وعده قطعی و چندباره دولت بوده، مطالبه کند، مصداق «سرخواهی» اوست؟

آیا وعده نصب 20 هزار مگاوات برق خورشیدی که برای رفع ناترازی داده شد اما پس از دوسال حتی یک چهارم آن محقق نشده است، ناشی از یارخواهی مردم بوده است یا بارخواهی رفقا؟ آیا عدم تحقق وعده افزایش تولید نفت کشور که منابعش فراهم بود و می توانست ارزآوری کشور را افزایش دهد، ارتباطی با شعار له یا علیه جنگ داشته است؟ آیا عدم نظارت بر شبکه فروش نفت برای بازگشت کامل پول فروش نفت که مدتی به کشور آسیب زد، مقصرش مردم حامی دفاع مقدس بوده اند؟

آیا عمل نکردن بانک ها به برنامه دولت برای اعطای تسهیلات به مردم و بنگاه ها که با برخوردی از سوی دولت مواجه نشده است، ناشی از تصمیم دشمن بوده است یا عدم ورود کافی مدیران؟ آیا رها کردن بازارهای انحصاری به امید واهی تنظیم خودکار قیمت ها با دست نامرئی و تاکید مداوم بر غیردستوری بودن قیمت ها، به سود مردمی بوده است که حامی کشور در دفاع مقدس بوده اند یا به سود رانت‌خواران و گردن کلفت های مخالف جنگ؟!

آیا عدم ابلاغ روشن و عمومی مصوبه تمدید قراردادهای اجاره مسکن در شرایط اضراری و اعلام حداکثر میزان قابل افزایش مبلغ اجاره بها که موجب آرامش حداقلی مستاجران در این شرایط می شود، ارتباطی با حمایت از دفاع مقدس دارد؟ اینکه در دو سال گذشته پیشرفتی در خصوص اخذ مالیات های تنظیمی بازار مسکن مثل مالیات بر خانه های خالی ایجاد نشده است، چطور؟ آیا کند شدن رویه اصلاح نظام مالیاتی و به تبع آن عدم تحقق اهداف قانون برنامه هفتم که دست دولت را برای افزایش حقوق کارمندان بست، وابسته به جنگ بود یا مقوم وقوع جنگ با تکیه بر ضعف های داخلی؟

آیا عدم دقت در محاسبه واقعی خسارات جنگ و اعلام اعداد بزرگ برای خسارات توسط برخی مسئولان، دیدن واقعیت و صادقانه بود یا اتفاقا انعکاس تصویر غیرواقعی دادن پیام غلط به هواداران وقوع جنگ؟ آیا دل بستن به مذاکرات به جای اصلاحات واقعی اقتصادی و تلاش برای دیپلماسی اقتصادی با همسایگان، به سود هواداران وقوع جنگ بود و در نهایت منجر به جنگ شد یا کسانی که از اقتدار کشور حمایت کردند؟

القصه همانطور که این مسئول محترم بیان کرده باید «از هر صدایی که تفرقه ایجاد کند، بپرهیزیم؛ اما واقعیات را ببینیم». اینکه منتقدان تصمیمات اقتصادی برای رعایت این موضوع، سعی در سکوت عمومی و کمک حداکثری به دولت دارند، نباید منجر به قلب واقعیت و تصمیم سازی های غلط و سرزنش مردم شود و وقت باید صرف انجام کارهای واقعی و جهادی در مقابل دشمن شود.