شلیک «بحران هرمز» به قلب اینترنت جهان!

در حالی که واشینگتن با ماجراجویی نظامی در خلیج‌فارس و حمله به خاک ایران، سودای محاصره‌ی دریایی را در سر می‌پروراند، ترکش‌های این تجاوز، زیرساخت‌های حیاتیِ جهانِ دیجیتال را نشانه رفته است. گزارش‌های میدانی از توقفِ حیرت‌انگیز ابرپروژه‌ی «2Africa» و تعلیق کابل‌گذاری‌های چند میلیارد دلاری در منطقه حکایت دارد؛ وضعیتی که نشان می‌دهد تنگه هرمز، نه فقط گلوگاه انرژی، بلکه «ستون فقرات» اینترنت آینده جهان است و ناامنیِ ایجاد شده توسط آمریکا، در حال قطع کردن اعصابِ ارتباطیِ آسیا، آفریقا و اروپا در کفِ دریاست

شلیک «بحران هرمز» به قلب اینترنت جهان!
275869

به گزارش جهت پرس؛ بحران در هرمز، شریان‌های دیجیتال جهان را هدف گرفته است. غول‌های فناوری در بن‌بستِ ناامنی گرفتار شده‌اند. مژگان الیکایی در گزارش زیر از توقف ابرپروژه‌های اینترنتی روایت می‌کند:

ابرپروژه‌های اینترنتی منطقه در شوک هرمز متوقف شدند

بسته شدن تنگه هرمز به دلیل حمله‌ نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران باعث اختلال در فعالیت کشتی‌های کابل‌گذار و توقف بخشی از ابرپروژه‌های اینترنتی منطقه شده است.

گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس- حمله آمریکا به ایران و بحران ناشی از آن در تنگه هرمز، اکنون ابعاد تازه‌ای یافته و از حوزه نفت فراتر رفته است، جایی‌که جنگ حتی پیش از آسیب احتمالی کابل‌های زیر آب‌های هرمز، بخشی از پروژه‌های اینترنت آینده منطقه را متوقف کرده است.

هم‌زمان با تشدید تجاوزات آمریکا و اعمال محاصره دریایی در خلیج‌فارس، کشتی‌های کابل‌گذار یکی پس از دیگری منطقه را ترک می‌کنند، پروژه‌های چند میلیارد دلاری تعلیق شده‌اند و برخی مسیرهای حیاتی انتقال داده حالا شاید هرگز تکمیل نشوند.

در جهانی که بخش اعظم اینترنت از کف دریا عبور می‌کند، بحران هرمز فقط یک تهدید منطقه‌ای نیست؛ بلکه می‌تواند به یکی از حساس‌ترین بحران‌های زیرساخت دیجیتال جهان تبدیل شود.

توقف ابرپروژه‌های اینترنت در خلیج فارس

بحران ایجاد شده توسط آمریکا در تنگه هرمز هنوز به کابل‌های زیردریایی خلیج‌فارس نرسیده، اما اثرش عملاً روی اینترنت منطقه آغاز شده است. برخلاف تصور عمومی، بحران فقط زمانی اتفاق نمی‌افتد که یک کابل قطع شود؛ همین ناامن شدن آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز حالا پروژه‌هایی را متوقف کرده که قرار بود ستون فقرات اینترنت آینده منطقه باشند.

در چنین شرایطی فعالیت کشتی‌های کابل‌گذار به یک عملیات پرریسک تبدیل شده است. این کشتی‌ها هنگام نصب کابل باید با سرعت بسیار پایین حرکت کنند و ساعت‌ها یا حتی روزها در یک مسیر مشخص باقی بمانند؛ موضوعی که آن‌ها را نسبت به کشتی‌های عادی بسیار آسیب‌پذیرتر می‌کند. به همین دلیل، شرکت «آلکاتل‌سابمارین نتورکس» یکی از بزرگ‌ترین پیمانکاران کابل‌های زیردریایی جهان وضعیتی اعلام کند که در آن ادامه پروژه عملاً غیرممکن است.

نتیجه مستقیم این وضعیت، توقف بخشی از پروژه عظیم «2AfricaPearls» بود؛ شاخه خلیج‌فارس ابرپروژه 2Africa که تحت رهبری شرکت متا در حال توسعه است. این کابل ۴۵ هزار کیلومتری قرار بود یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال داده جهان باشد و کشورهای خلیج‌فارس را به شبکه‌ای پرظرفیت میان آسیا، آفریقا و اروپا متصل کند. اما بخش خلیج‌فارس پروژه حالا متوقف شده و اتصال نهایی کابل به ایستگاه‌های ساحلی انجام نشده است.

بحران فقط به 2Africa محدود نمانده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد پروژه‌های مهم دیگری مثل «SEA-ME-WE 6» و «WorldLink Transit Cable» هم وارد وضعیت مبهمی شده‌اند. کابل SEA-ME-WE 6 قرار بود نسل جدید ارتباطات پرسرعت میان جنوب شرق آسیا، غرب آسیا و اروپا باشد و کشورهایی مثل امارات، قطر، عمان، بحرین، عربستان، کویت و عراق را به شبکه اصلی متصل کند. هم‌زمان پروژه ورلدلینک نیز قرار بود ابوظبی را از مسیر زیردریایی به عراق متصل کند. اما با ادامه تنش‌ها، حالا احتمال دارد بخش‌هایی از این پروژه‌ها هیچ‌وقت تکمیل نشوند.

وابسته شدن به مسیرهای قدیمی اینترنت

اهمیت این اتفاق فقط منطقه‌ای نیست. این کابل‌ها صرفاً برای سریع‌تر شدن اینترنت کشورهای خلیج‌فارس ساخته نمی‌شدند؛ قرار بود بخشی از فشار ترافیک جهانی را از روی مسیرهای قدیمی بردارند و ظرفیت انتقال داده میان اروپا و آسیا را افزایش دهند. توقف آن‌ها یعنی جهان همچنان به تعداد محدودی مسیر حساس و آسیب‌پذیر وابسته می‌ماند.

کارشناسان هشدار می‌دهند این وضعیت روی مسیرهای جهانی اینترنت، سرویس‌های ابری، تبادلات مالی و حتی زیرساخت‌های هوش مصنوعی هم اثر می‌گذارد. حالا توقف یا تعلیق این پروژه‌ها باعث شده بسیاری از اپراتورها و شرکت‌های اینترنتی دوباره به همان مسیرهای قدیمی و پرترافیک متکی بمانند.

این مسئله فقط روی سرعت اینترنت کاربران عادی اثر نمی‌گذارد. شبکه‌های بانکی، سرویس‌های ابری، دیتاسنترها، پلتفرم‌های بین‌المللی و شرکت‌های فناوری هم به همین مسیرهای انتقال داده وابسته‌اند. به همین دلیل، هرگونه کاهش ظرفیت یا اختلال طولانی‌مدت می‌تواند باعث افزایش تاخیر ارتباطات، بالا رفتن هزینه پهنای باند و فشار روی زیرساخت‌های جایگزین شود.

هم‌زمان، مسئله تعمیر و نگهداری کابل‌ها نیز به چالش مهمی تبدیل شده است. عملیات تعمیر کابل‌های زیردریایی نیازمند حضور کشتی‌های تخصصی در محل آسیب است؛ کشتی‌هایی که باید روزها در یک محدوده ثابت فعالیت کنند. فعالان این صنعت هشدار داده‌اند که ناامنی مسیرهای دریایی، هزینه بیمه و ریسک فعالیت این کشتی‌ها را به‌شدت افزایش داده و همین موضوع می‌تواند زمان تعمیر اختلالات احتمالی را طولانی‌تر کند.