به گزارش جهت پرس؛ در روزهایی که هنوز خاک غزه از خون تازه شهیدان رنگین است، ویرانی بر خرابه‌های قبلی افزوده می‌شود و صدای گریه‌ی کودکان در میان آوار شنیده می‌شود، آتشی در سرزمین اشغال‌گران زبانه می‌کشد؛ آتشی که تنها درخت و سنگ را نمی‌سوزاند، بلکه خواب راحت جنایتکارانی را نیز به آتش می‌کشد که سال‌هاست جز مرگ و ویرانی برای مردم مظلوم فلسطین به ارمغان نیاورده‌اند.

شعله‌های آتش که در مناطق وسیعی از اراضی اشغالی گسترش یافته‌اند، خانه‌ها را سوزانده، مردم را آواره کرده و منابع حیاتی این رژیم را به چالش کشیده‌اند. اما آن‌چه در دل بسیاری از ملت‌های مسلمان و آزادگان دنیا می‌گذرد، چیزی فراتر از یک فاجعه‌ی زیست‌محیطی است؛ این آتش را آنان، «سیلی طبیعت» و «پاسخ زمین و آسمان» به جنایاتی می‌دانند که دهه‌هاست بی‌وقفه در فلسطین رخ می‌دهد.

رژیم صهیونیستی که با بمب و گلوله و محاصره، زندگی را از ملت فلسطین ربوده، حالا خود با ترسی تازه روبه‌روست. ترسی که نه از مقاومت، بلکه از نیرویی ناشناخته، بی‌نام و بی‌چهره می‌آید؛ آتشی که از دل خاک برخاسته و شاید پیام آن باشد که جهان نمی‌تواند تا ابد نظاره‌گر این جنایات باشد.

آتش‌سوزی‌های اخیر، هرچند ممکن است در ظاهر بخشی از تغییرات اقلیمی یا سهل‌انگاری‌های انسانی باشد، اما در وجدان بیدار جهانیان به‌مثابه هشدار و بیدارباشی است برای تمام کسانی که در برابر مظلومیت فلسطین، سکوت پیشه کرده‌اند.

این‌بار نه موشک، نه انفجار، بلکه طبیعت زبان گشود تا بگوید: ظلم بی‌پاسخ نمی‌ماند.

تهیه شده توسط محمدرضا علیخانی.