به گزارش جهت پرس؛ نیویورک تایمز گزارش میدهد که نیویورک به جنبش جهانیِ ممنوعیت استفاده از گوشی های هوشمند در مدارس، از شروع تا پایان ساعت آموزشی، پیوسته است. این اقدام، بخشی از یک موج فراگیر است؛ به طوری که اکثر ایالت های آمریکا و کشورهایی مانند برزیل، هلند، فنلاند و کره جنوبی، سیاستهای سختگیرانه ای را علیه استفاده از تلفن همراه در محیط های آموزشی اجرا کرده اند.

دگرگونی بنیادین کودکی با ظهور گوشی های هوشمند
از اواخر دهه ۲۰۱۰، گوشیهای هوشمند و شبکه های اجتماعی، ساختار و تجربه دوران کودکی را به شکلی بی سابقته دگرگون کردند. این تغییرات، آسیب های جدی به رشد شناختی، روابط اجتماعی و بهویژه سلامت روان نوجوانان وارد آورده است.

کودکان در میدانی نابرابر
کودکان و نوجوانان، در رقابتی ناعادلانه در برابر غولهای چندمیلیارددلاری فناوری قرار دارند. بسیاری از اپلیکیشنها و پلتفرمها عمداً برای ایجاد اعتیاد طراحی شده و نیاز طبیعی نوجوانان به پذیرش اجتماعی را هدف میگیرند.

کرونا؛ شتابدهنده ای برای یک فاجعه دیجیتال
همهگیری کووید-۱۹، زندگی کودکان را بیش از پیش به فضای مجازی و پشت صفحهنمایشها کشاند. این انتقال اجباری، نگرانی والدین در سراسر جهان را به نقطه جوش رساند و بحران موجود را تشدید کرد.

نتایج امیدوارکننده: وقتی مدرسه از موبایل خالی میشود
حذف تلفن همراه از محیط مدرسه، نتایج مثبت فوری به همراه داشته است. معلمان گزارش میدهند که تمرکز دانشآموزان در کلاس افزایش یافته، میزان کتابخوانی بیشتر شده و صدای خنده و تعاملات اجتماعی واقعی به راهروها و زنگهای تفریح بازگشته است.

شبکه های اجتماعی: دنیایی بزرگسالانه برای کاربران خردسال
مواجهه با غریبهها، بمباران ویدیوهای کوتاه (که اغلب حاوی خشونت یا محتوای نامناسب هستند) و فرهنگ تشویق به خودنمایی برای کسب لایک و فالوور، از خطرات این فضاست. تحقیقات نشان میدهد این عوامل میتواند خطر افسردگی را در نوجوانان تا دو برابر افزایش دهد.

محدودیت سنی: تغییری به نفع والدین
برخی کشورها مانند استرالیا، با افزایش حداقل سن استفاده از شبکههای اجتماعی به ۱۶ سال و الزام شرکتها به اجرای این قانون، گامی مهم در جهت مهار اعتیاد دیجیتال برداشتهاند. این اقدام، میدان بازی را تا حدی به نفع والدین و فرزندان تغییر میدهد.

بازی آزاد: موتور محرک رشد سالم
کارشناسان بر این باورند که بازی آزاد و بدون نظارت مستقیم بزرگسالان – بهویژه در گروههای سنی مختلف – فرصت ارزشمندی برای یادگیری مهارتهای حل تعارض، مدیریت ریسک و دوستیابی است. مهارتهایی که سالها به دلیل غلبه فضای مجازی، از کودکان دریغ شده بود.

نشانه های یک چرخش فرهنگی
اکنون نشانههایی از یک بازگشت آرام به سمت آزادیهای کودکی دیده میشود: گسترش «محلههای بازی»، اجرای برنامههایی مانند «Let Grow»، تشویق به تجربههای مستقل کودکانه و حتی گرایش مجدد به تلفنهای ثابت در خانهها. این موارد همگی حاکی از یک تحول فرهنگی عمیق است.

تهدید بعدی: هوش مصنوعی و چت باتهای بی پروا
با ظهور هوش مصنوعی، هشدارها برای نسلهای جدید (آلفا و بتا) همچنان پابرجاست. چتباتهایی که بدون حفاظت و نظارت کافی میتوانند با کودکان درباره موضوعات حساس گفتگو کنند، در صورت عدم کنترل، ممکناند فاجعهای مشابه یا حتی بزرگتر از آنچه شبکههای اجتماعی ایجاد کردند، تکرار کنند.

جمعبندی: انتخاب با ماست
اکنون جامعه در یک دوراهی سرنوشت ساز قرار دارد: یا باید کودکی نسل های آینده را به طور کامل به سیلیکونولی (مرکز قدرت شرکتهای فناوری) بسپارد، یا مسیر تازهای به سوی دنیای واقعی، ارتباطات انسانی اصیل و تجربه یک کودکی آزاد و شاداب را انتخاب کند. جنبش بازپس گیری کودکی تازه آغاز راه است و نتیجه آن، بستگی به آگاهی و اقدام جمعی دارد.