پایگاه خبری تحلیلی جهت پرس

در حوالی شب یلدا

شب یلدا که امروزه آجیل مفصلی و مخصوصی دارد که جزو گران‌ترین آجیل‌ها هم هست قدیم‌ها آجیلش چه بود و از کجا می‌آمد؟ کل سال را هر چه قابل خشک‌شدن بود ریزه‌ریزه جمع می‌کردند برای شب‌نشینی یلدا.

منتشر شده در 30 آذر 1401
در سرویس

آجیل شب یلدا در واقع از «شب‌چَره» آمده است که این بود: «در روزهای کوتاه زمستان که کشاورزان فعالیت کمتر و وقت آزاد بیشتری داشتند اعضای خانواده با تاریک‌شدن هوا برای شب‌نشینی دور هم جمع می‌شدند و تا پاسی از شب در زیر کرسی داغ برای یکدیگر خاطره و داستان تعریف می‌کردند. رونق‌بخش این شب‌نشینی‌ها نُقل، آجیل، میوه‌های تازه فصل و میوه‌هایی بود که در طول سال خشک کرده بودند. به این تنقلات که هنگام شب‌نشینی و پس از صرف غذای اصلی خورده می‌شد شب‌چَره می‌گفتند».

برای شب یلدا که شب‌نشینی طولانی‌تر داشت شب‌چره ایرانیان هم مفصل‌تر می‌شد و احتمالاً در طول سال خوراکی‌های بهتر را برای شب یلدا جمع‌آوری و نگهداری می‌کردند. البته این شب‌چره یلدایی یکسان نبود و در هر گوشه و کنار ایران هر نوعی از خوراکی‌ بود که در همان منطقه کشت می‌شد یا در دسترس بود؛ گندم بوداده بود و نخودچی و شاهدانه و برنجک و تخمه هندوانه و کدو بود و بادام، گردو، پسته، فندق، مویز، انجیر و توت خشک بود.

همه این‌ها هم یک‌جا نبود؛ در منطقه‌ای کشمش بود و جایی دیگر توت خشک یا تخمه و جایی دیگر بادام بود و داستانش این بود: «اگر چه در کمتر کتاب‌ تاریخی‌ از‌ شب یلدا نشان می‌توان یافت اما می‌توان گفت‌ که از همه آن جشن‌ها که هزاران‌ سال‌ در‌ ایران، مقدس و محترم بوده‌اند، جز نوروز، تنها یلداست‌ که همواره خانواده‌های‌ ایرانی‌ را گرد هم جمع کرده است و آداب ساده و شیرین آن همچنان در دورافتاده‌ترین روستاهای ایران‌ معمول و رایج بوده است… در این جشن که بی‌شک ریشه‌های دهقانی‌ دارد‌ هیچ‌ غذای‌ خاصی پخته نمی‌شد. در واقع سفره این‌ جشن، سفره محقرانه دهقانان و کشاورزان بود که با اندوخته‌های کشاورزی، میوه‌های تابستانی کـه‌ به‌ زحمت تا این شب سالم‌ مانده‌اند‌ و خشکبار جمع‌‌‌آمده‌ در‌ طول ۹ مـاه نخستین سال پر شده‌ است‌»‌.

رسانه

 

اشتراک گذاری :
jhtp.ir/21846

اخبار پیشنهادی

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار ویژه

تبلیغات

اخبار جدید

شبکه های اجتماعی